Monografia Volodymyra Dubichynskyiego Зеркальные отражения: межъязыковые омонимы и паронимы. Монография (2024) stanowi istotny wkład w rozwój leksykologii kontrastywnej oraz przekładoznawstwa, oferując nowatorską teorię opisu homonimii i paronimii międzyjęzykowej. Autor konsekwentnie rozróżnia zjawiska wewnątrzjęzykowe od międzyjęzykowych, wprowadzając kategorię paraleli leksykalnych jako nadrzędne pojęcie obejmujące formalnie podobne jednostki leksykalne w dwóch synchronicznie porównywanych językach. Kluczowym elementem pracy jest redefinicja homonimii i paronimii, w tym przeniesienie homofonów i homografów do obszaru paronimii wewnątrzjęzykowej, co prowadzi do spójniejszego i bardziej rygorystycznego ujęcia terminologicznego. Autor proponuje trójdzielną klasyfikację paraleli leksykalnych (pełne, niepełne i błędne), opartą na stopniu zbieżności semantycznej, oraz rozwija koncepcję międzyjęzykowej homonimii i paronimii jako wieloczłonowych struktur równoległych opozycji. Teoria ta znajduje praktyczne potwierdzenie w części leksykograficznej monografii, obejmującej dwa innowacyjne słowniki kontrastywne. Praca ma duże znaczenie dla leksykografii, badań nad interferencją językową, dydaktyki języków obcych oraz praktyki translatorskiej.
Volodymir Dubichynskij. Veidrodiniai atspindžiai: tarpkalbiniai homonimai ir paronimai. Monografija. [Владимир Дубичинский. Зеркальные отражения: межъязыковые омонимы и паронимы. Монография (EBOOK)]. Varšuva: Varšuvos universiteto leidykla, 2024, 264 p. ISBN: 978-83-235-6695-3, https://doi.org/10.31338/uw.9788323566953.Santrauka. Volodymyro Dubičynskio monografija „Veidrodiniai atspindžiai: tarpkalbiniai homonimai ir paronimai“ (2024) yra svarbus indėlis į kontrastyvinės leksikologijos ir vertimo studijų plėtrą, joje pateikiama novatoriška tarpkalbinės homonimijos ir paronimijos aprašymo teorija. Autorius nuosekliai skiria vidaus kalbinius reiškinius nuo tarpkalbinių, įveda leksinių paralelių kategoriją kaip viršesnę sąvoką, apimančią formaliai panašius leksinius vienetus dviejose sinchroniškai lyginamose kalbose. Pagrindinis darbo elementas yra homonimijos ir paronimijos redefinicija, įskaitant homofonų ir homografų perkėlimą į vidinės kalbos paronimijos sritį, o tai skatina nuoseklesnį ir griežtesnį terminologinį požiūrį. Autorius siūlo trijų dalių leksinių paralelių klasifikaciją (visiškas, dalinis ir klaidingas), pagrįstą semantinio sutapimo laipsniu, ir plėtoja tarpkalbinės homonimijos ir paronimijos koncepciją kaip daugiaelementes lygiagrečių opozicijų struktūras. Ši teorija praktiškai patvirtinama monografijos leksikografinėje dalyje, apimančioje du novatoriškus kontrastinius žodynus. Darbas yra labai svarbus leksikografijai, kalbų interferencijos tyrimams, užsienio kalbų mokymui ir vertimo praktikai.
Reikšminiai žodžiai: kontrastyvinė leksikologija, leksinės paralelės, tarpkalbinė homonimija, tarpkalbinė paronimija, kalbinė interferencija.

Šis darbas apsaugotas Creative Commons priskyrimo 4.0 viešąja licencija.